Vakantie zorgt ervoor dat je totaal uitgerust raakt. Of je nu actief gaat hiken of dagenlang blijft bakken op het strand. Je laat je tijdelijk onderdompelen in een andere cultuur. Het maakt niet uit of het de Limburgse gebakjes zijn, een Vietnamese tempel of frikandellen in Lloret de Mar. Alles om even de sleur te doorbreken en je open te zetten voor nieuwe, spannende en gezellige ervaringen. En dan heb je mensen die een cruise doen. 

Het “fijnste” aan een cruise is dat je jezelf juist niet aan hoeft te passen aan de lokale gebruiken. Meestal spreekt het personeel op het schip het verstaanbare Engels en met een beetje geluk ook nog een woordje Nederlands. Het eten is herkenbaar en als je echt een uitstapje wilt nemen naar iets anders, neem je cranberrysap in plaats van de gebruikelijke jus ‘d orange tijdens het ontbijt.

Drie weken lang hoef je eigenlijk niet van het schip af, want je hebt daar alles wat je hartje begeert. Je kan lekker hangen aan het zwembad. Celine Dion look-a-likes bekijken tijdens één van de meerdere voorstellingen. Jezelf suf dansen tijdens een thema-avond. De nieuwste films bekijken in een bioscoop benedendeks. Eigenlijk alles wat je thuis ook kan doen, alleen dan op een schip. Dagenlang. Elk moment van de dag moet je geëntertaind, omdat je anders doorkrijgt dat je drie weken moet doorbrengen op een boot. Leuk als je van zeezicht, golven en boten houdt, maar niet als je liever niet vastzit in een stalen badkuip vol met andere mensen.

Vergis je niet. Ik vind varen heerlijk, maar voor mij moet het wel nut hebben en losstaan van een tijdsschema. Van a naar b op een zeiljacht lijkt me fantastisch als ik zelf mag bepalen hoelang ik overal blijf zonder al teveel moeite. Zie ik een leuk haventje waar ze verse vis hebben, dan wil ik daar een nachtje langer blijven. Helaas, het schip vertrekt in een uur, omdat we bingo willen spelen met uitzicht op Marseille. Hutjemutje op elkaar en iedereen gaat door dezelfde malle molen.

Gelukkig mag je af en toe een uitstapje maken naar het vaste land. Vorige week, toen ikzelf op Bonaire zat, zag ik hoe dat in z’n gang gaat. Het Wilhelminaplein werd volgepropt met standjes waar ze lokale souvenirs verkopen. Van de 1700 man aan boord die zin heeft om zich buiten de boot te begeven, stroomt het plein op en begint de prullaria in te slaan. Zo kunnen ze het thuisfront laten zien dat ze op het Caribische eiland geweest zijn.

Voor de echte daredevil zijn er nog tripjes over het eiland. Binnen vier uur cross je langs alle bezienswaardigheden. 1000 steps is een lange trap langs de rondswand die uitloopt in een prachtig koraalstrand, waar de zee vol zit met kleurrijk koraal en een scala aan vis. Als je tijd neemt kan je er urenlang snorkelen en nooit verveeld raken. Helaas. Bus uit, foto op de trap en terug de bus in. Heen en weer in vijf minuten. “Door naar de volgende stop waar jullie alleen maar wazige foto’s kunnen maken, omdat we niet kunnen stoppen. We liggen namelijk al achter op schema, want om vier uur een pre-dinner show hebben aan boord die u echt niet mag missen.” In polonaise de loopplank op. We kunnen weer een haven stempelen van onze strippenkaart.

Er zijn mensen die hier enorm van houden, maar dit is wel een bepaald soort mensen. Ze willen de wereld zien zoals ze dat ook op het internet doen. In een flits naar een volgende bestemming en geen tijd hoeven nemen om ook maar iets op te vangen. Gelukkig kunnen we de foto’s van de excursies nog bekijken terwijl we aan de zwembadrand hangen met een Piña Colada in onze hand.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s