Elke dag lijken we verder te streven van de realiteit. “Basisschoolkinderen  vertonen stresssymptomen” Ik sta het aanrecht schoon te maken op het moment dat deze zin mijn oor bereikt. Het NOS-journaal stelt dat kinderen steeds harder gepusht worden op school, daardoor meer stress ervaren en zelf overspannen kunnen raken. Wat is er mis met ons? 

Mijn basisschooltijd was fantastisch. De eerste jaren speel je met blokken en duwkarren, daarna beetje leren lezen en rekenen, om uiteindelijk klaargestoomd te worden voor de middelbare school, waar je alles weer overboord kan gooien. Op de basisschool hoefde je niet boven je kunnen te presteren. Spelenderwijs kwam je erachter hoe de wereld in elkaar zat, althans die hiërarchie die de basisschool heette. Na school in een ninja-pak terug te keren in een fantasiewereld of snel de plaatsen van Overijssel leren en af te sluiten met een glas ranja en een potje buskruit. Wat is er in die, bijna, twintig jaar veranderd?

Door “Stress” en “kinderen” in te typen in Google kom je op links die aangeven hoe ouders stress bij kinderen kunnen ontdekken en hoe ze hoe ze dat het best aan kunnen pakken. Simpel. Minder streberigheid. Waarom zou je het kind pushen naar je eigen evenbeeld. Laat ze gewoon rustig opgroeien en lekker spelen. Gezond eten helpt ook. Ik mocht niet heel veel snoepgoed en frisdrank. Ik kwam ook nooit iets tekort, daardoor heb ik het ook nooit gemist. Geen kinderobesitas of hyper door de suiker. Straks zie je bij elke McDonald’s een ballenbak vol stresskinderen met ADHD.

Ik heb in mijn jeugd nooit een seconde stress ervaren. Opgegroeid zonder snelle computer of mobieltje. En natuurlijk snap ik ook wel dat het tegenwoordig niet meer opgaat. Ouderen krijgen hierdoor al teveel prikkels binnen, laat staan hoe dat bij de nieuwe generaties zit. En met deze nieuwe technologieën komen nieuwe problemen.  Zelfs kinderen zijn druk bezig met hun rang op de “sociale ladder”. Dit levert natuurlijk meer spanning mee, dan een kind kan gebruiken. Na school is het niet meer voetballen en kattenkwaad, maar internet en extra huiswerk. Want wil er nou geen zoon of dochter die alleen maar op de bank kan liggen omdat het overspannen is?

Als ik dat allemaal had gehad toen ik wat jonger was, dan zou ik nu ook niet zo relaxt overweg kunnen gaan met stress. Misschien had ik mezelf nooit ontwikkeld tot die volwassen creatieveling die ik nu ben geworden, maar een stresskip die tegen geen enkel stootje kon. Laat daarom kinderen gewoon kinderen lekker buiten spelen en uit bomen vallen, in plaats van te pushen in een mal waarin ze niet passen. “Stress bij kinderen” is een statement die niet in het vocabulaire van onze samenleving zou mogen zitten.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s