Geestverhalen. Wij, mensen, kunnen er geen genoeg van krijgen. Mond-tot-mond verhalen over heksen. Films gevuld met moord, bloed en het mystieke. Thrillers met spoken en geesten in de hoofdrol. Allemaal gemaakt om onze lust naar het onverklaarbare te verzadigen. Voeg dit samen met onze honger naar reality-series en je krijgt Ghost Adventures: Een geestverhalen onderzoekersteam.Als klein kind was ik bang in het donker, zoals vele andere kinderen ook ervaren zullen hebben. De duisternis kan vol zitten met van alles dat je ogen niet kunnen zien. Het hielp ook niet mee dat ik op jonge leeftijd The Blair Witch Project heb gekeken. Vandaar dat ik me altijd ongemakkelijk heb gevoeld in het donker. Maar met de jaren nam die angst steeds meer af, omdat ik steeds logisch na kon denken. Dat monster was de takken van een boom buiten mijn raam. Daarnaast geloof ik niet in het hiernamaals, dus kan je ook niet vastzitten tussen deze wereld en de volgende (een altijd belangrijke verklaring voor geesten).

Vandaar dat ik ’s avonds mij uitzonderlijk kan vermaken met Ghost Adventures op Spike. De serie is al voor vijftien seizoenen op de buis! Een team dat, met eigen ontworpen apparatuur, geestverschijningen gaat onderzoeken. Zo hebben ze een gewone camera’s, warmtecamera’s, bewegingscamera’s, vorm herkennende camera’s, stemdozen (een apparaat die onwaarneembare stemmen opvangt?) en natuurlijk hun eigen observaties. Over deze laatste ben ik natuurlijk meteen sceptisch. Als ik op camera vertel dat ik een koude rilling voel, hoe kan ik als kijker dat aannemen, anders dan wat schrikreacties op televisie te zien. “Het is hier ineens heel koud, dat betekent dat er een geest in de buurt is.” Daarop moet ik de presentator op zijn woord geloven, want ik kan die koude rilling niet voelen.

Daarnaast bestaat het programma uit flashbacks van camera’s die een geluid opvangen dat buiten beeld is. Sowieso staan de fenomenen het grootste deel van de tijd net niet op beeld. De warmtecamera stond net in een andere ruimte en de gewone camera kan geen warmte waarnemen. Bij een keiharde klap moet er wel een geest in de ruimte zijn, maar ze laten even terzijde dat het buiten waaide en dat de meeste oude panden kraken. Terug naar een leuk stukje montage van hoe de geest eruit zou moeten zien en door naar een interview met de eigenares van het pand die meer dan honderd geesten heeft zien rondspoken in haar museum. Gelukkig gaat de kaartverkoop hierna weer omhoog.

Het meest opvallende van de geesten vind ik dat het altijd personen zijn die ergens tussen 1600 en 1900 hebben geleefd. Het is nooit een Native American  van 600 na Christus die op zoek is naar noten en bessen. Of een millennial die het huis terroriseert op zoek naar het nieuwe WIFI-wachtwoord. “Boehoehoeh, mijn I-phone heeft een barst in z’n scherm.

Het is wel heel toevallig dat het altijd tragische verhalen zijn over personen die op zijn genomen in de plaatselijke geschiedenisboeken. Altijd folklore over moord en zelfmoord. Gelukkig wordt op deze manier het kleine, Amerikaanse plaatsje op een interessante manier op de kaart gezet. Mocht je het niet met me eens zijn en enorm in het mystieke geloven, kijk dan voor mij lol eens naar Ghost Adventures. Fake of niet fake, het blijft een vermakelijke show voor gelovers en niet-gelovers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s