Iedereen is wel eens toe aan vakantie. Of je nu een weekendje weg gaat, een volle week gaat skiën of lekker de zon opzoekt; het is fijn om het vast stramien los te laten voor een tijdje iets totaal anders. Mijn recente schrijfhiatus heeft ook te maken met een klein uitstapje naar het verbazingwekkende Senegal. 

Vooropgesteld dat Afrika niet iedereens eerste keuze is als vakantiebestemming, maar ik vind het heerlijk. Ik hou van de relaxtheid van de mensen, ze zijn vriendelijk en, vergeleken met de Siberische Beer, de temperatuur is daar meestal vele malen beter. Alles wat ik nodig heb om even heerlijk tot rust te komen. Geen twee weken yoga retreat op Bali voor mij. Dat zou me namelijk alleen maar op m’n zenuwen gaan werken. Ik wil zelf weten wat ik wanneer ga eten en als ik wil mediteren, sla ik een boek open aan de zwembadrand.

Maar niet iedereen heeft blijkbaar hetzelfde idee van ontspanning. Dit keer zaten we op een all-inclusive resort. Zoiets is heerlijk, omdat je nergens over na hoeft te denken, maar daardoor sta je wel verder van de rest van ’s lands bevolking af. Als je in een appartement of hotel zit, ben je sneller geneigd om eens buiten het hotel frivoliteit op te zoeken. Gelukkig houd ik ervan om mijn zwembadrand en boek te verlaten voor een wandelingetje of tripje buiten het resort. Blijkbaar zijn er ook Nederlanders die hier helemaal niet van houden. Het enige wat zij doen in dit prachtige Afrikaanse land is: Erheen reizen, zwemkleding aandoen, liggen langs de badrand, eten, slapen en weer beginnen bij badrand hangen. Totdat na één of twee weken de vakantie voorbij is, ze helemaal poepiebruin zijn en totaal niks meer hebben gezien dan het zwembad, de slaapkamer en het buffet. Uiteindelijk maakt het dat niet uit of je in een resort in Senegal zit of aan de Franse riviera.

Nu ben ik bijna vergeten dat ze ook enorm houden van klagen. Waar ik altijd de pareltjes tussen het buffet probeer te vinden, zo is Senegalees eten simpel maar heerlijk, eten zij alleen maar prut wat ze kennen. “Wat zit daarin?” Naar mijn idee was het iets met schaap of geit. “Gadver, dat hoef ik niet zo’n groot stuk vlees. Ziet er vies uit.” Je hebt het niet eens geproefd, lul. Ik heb ook zitten kokhalzen van door de zee-egels, maar wel pas nadat ik er vier in mijn mik had gestouwd en erachter was gekomen dat ze smaakte naar een zoute hap zand. En jij zit daar met je pizza, patat en puddingtoetje, omdat je werkelijk niets anders durft aan te raken. Waarom ga je dan überhaupt op vakantie, als je jezelf niet eens onderdompelt in een mespuntje cultuur. Je laat je eigen vakantie verpesten door je eigen angst voor het onbekende. Mij niet gezien hoor. Ik eet lekker mijn schapenvlees, loop over marktjes en lees af en toe op de badrand mijn boek. Het is voor mij namelijk ook vakantie.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s