Het is halverwege januari en de eerste sportschoolverlaters hebben zich al gemeld. De goede voornemens omtrent de gezondere levensstijl zijn weer naar het verleden geplaatst om volgend jaar weer afgestoft te worden. Toxicvrije maand, Fit for Free maniacs en Veggy-lifestyle. Ieder jaar komen we weer met dezelfde voornemens waar we ons niet aan houden.

Ik ben ook een sportschoolfanaticus geweest voor een volle twee maanden. Ook met het voornemen dat het een goede afloop zou hebben. In Push it to the Limit vertel ik mijn eerste ervaringen in de sportschool, maar daarna heb ik het niet vaak meer over het kweken van mijn zomerlichaam. Al snel kwam ik er achter dat de sportschool niet helemaal voor mij is. Het waren niet de zwetende lichamen of de martelwerktuigen, maar vooral de motivatie. Ik kan mijn tijd namelijk leuker en beter besteden dan naar de gym gaan. Natuurlijk is het beter voor je, maar het is gewoon niet voor mij.

Om mij heen hoor ik dat mensen vier keer per week naar de sportschool gaan en het leuk vinden. Voor mij is het werk waar ik niet op zit te wachten. Ik heb geen stok achter de deur om het te gaan doen. Daarnaast weet ik van mezelf dat een dagje overslaan van het sportschoolregime leidt tot afstel. Dit gebeurde ook toen ik een sponsor was van mijn eigen jaarabonnement. Eerst drie keer per week naar de sportschool, maar dat werd al snel twee en uiteindelijk één. Op het eind ging ik alleen een beetje roeien, douchen en ik kon weer naar huis.

Fietsen doe ik al dagelijks, dus waarom zou ik dat ook nog eens binnen doen zonder dat ik ergens heen ga. Op de loopband raak ik afgeleid door mijn eigen muziek en neem ik maar de makkelijke routine, zodat ik lekker kan blijven luisteren. De gewichten kan ik nog doen, maar als ik een avondje slechter heb geslapen zet ik ze een stuk lichter. De keer daarop dat ik kwam, deed ik precies hetzelfde, aangezien ik de vorige keer ook lichtere gewichten mocht. Het is een mix van luiheid, verlies van concentratie en onverschilligheid.

Ik heb een hekel aan goede voornemens. De alcoholloze maand. Het rigoureuze sportschoolregime. Het groente dieet. Het is allemaal onszelf voorliegen en super hypocriet. Vandaar doe ik er niet meer aan mee. Ik eet gezond met soms een uitschieter. Beweging pak ik dagelijks, want ik zit niet de hele dag op mijn kont. En een glas bier vind ik heerlijk op z’n tijd. Waarom zou ik dat genot mezelf verbieden? We starten elk jaar weer met goede voornemens en uiteindelijk zijn we teleurgesteld dat we het niet vol hebben gehouden. “Doe het dan gewoon niet.” Dat scheelt een hoop teleurstelling en je hoeft niet bij de pakken neer te gaan zitten als je toch grijpt naar de kebab en een biertje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s