Iedereen is in zijn leven wel eens in de geel-blauwe woongigant geweest. Schuifelend langs de handige opbergkastjes, uitgestalde displays en keukenprullaria. Alles voor dat juiste koopje, dat je net nodig hebt in jouw woonsituatie. Er heerst een vloek op de IKEA. Eentje die herkenbaar is, maar toch iedereen in zijn greep houdt. 

Er zijn velen die IKEA vervloeken om meerdere redenen. Van vroeger uit riep Youp van ’t Hek al over de onhandigheid van het in elkaar zetten van een stapelbed. Meerder schroefjes over, plugjes te weinig. Er was altijd wel eens iets mis met het bouwpakket voor volwassenen. Gelukkig heb ik dit nooit ervaren. De handleidingen zijn mijn totaal duidelijk, overzichtelijk en, met een beetje ruimtelijk inzicht, zo te lezen en te begrijpen. In plaats van rücksichtslos te gaan knutselen en gewoon het stappen plan te volgen, snap ik niet hoe een bed eruit kan zien als een martelwerktuig.

Daarnaast zullen mensen uitschreeuwen dat het altijd druk is bij het buffet. “Die Zweedse gehaktballetjes zijn zo lekker.” Sorry, maar ik ga niet naar de woongigant voor een paar opgewarmde gehaktballetjes. Ik ga erheen om wooninspiratie op te doen en een pannenset te kopen. De kantine loop ik met gemak voorbij. IKEA is geen Efteling. Waarom zou ik er langer dan drie uur verblijven? Het is geen dagje uit, maar een noodzakelijkheid. Met gemak houd ik het drie uur vol zonder mijn gezicht vol te proppen met kleine hopjes vlees in satésaus met cranberrypuree als topping.

Dit zijn allemaal extra omstandigheden waardoor voor sommige mensen de woongigant een hel kan worden. Maar dit zijn betoveringetjes ten opzichte van de grote vervloeking. Satan’s anus zelve. Hoe kan het dat ik altijd naar buiten loop met meer spullen dan ik eigenlijk nodig heb?

Afgelopen weekend hadden mijn vriendin en ik helemaal niks te doen, dus besloten we weer eens naar de IKEA te gaan. We wonen nu een jaar in onze studio, maar er zijn al wat spulletjes gebroken of gescheurd. Plan van aanpak: Met de metro naar de IKEA voor een tweepersoons dekbedovertrek en een drietal nieuwe borden. Vier items; niet meer, niet minder. Toch zijn we in de tussentijd behekst, want we lopen met vijftien plus artikelen naar buiten.

En dit is het gevaar van de IKEA. Doordat je eerst door alle displays moet lopen, kom je spontaan op nieuwe ideeën. Deze ideeën komen tot uitvoering in de beneden verdieping, waar ons karretje klaarstaat om aan te vullen. Botermesjes staan leuker bij brietjes, dan de mesjes die we nu gebruiken. Nieuwe kussens, die passen goed bij de nieuwe overtrek. Een pannenset, want die ene pan bakt toch niet heel erg lekker.

Verder moet ik het bonnetje checken om te weten wat we nog meer gekocht hebben. Niet dat ik weet wat daar op staat. Het bonnetje is compleet in het Zweeds, om achterhalen wat je gekocht hebt onmogelijk te maken.  In ieder geval geen diepe borden, want die hebben ze uit de collectie gehaald. Waardoor we over een jaar weer naar de IKEA moeten, dan zijn al onze borden kapot en kunnen we een compleet nieuwe set kopen die op dat moment in de gratie valt. En een plant, een boekenkast en een driedelige set slakkentangen. Wel zo handig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s