Roodgeverfde gezichten, vuile T-shirts en vermoeide blikken. Zo fietsten een paar eerstejaars aan mij voorbij. Een paar straten eerder had ik een vijftal dames ongeïnteresseerd naar een etalageruit zien staren, terwijl ze verbaal werden afgebeuld door een zesde dame. Het jonge gras is weer gaan groeien, daarom is het nu de tijd voor de ontgroeningen. 

Al mijn kennis over studentenverenigingen komt uit de krant of van de BNN serie Feuten. Meestal lees ik dan over misgelopen ontgroeningen, de misdragingen binnen de verenigingen of de geheimzinnige subcultuur waarbinnen de studenten moeten opereren. Daaruit kan je concluderen dat mijn kennis van studentenverenigingen niet echt ver strekkend is. Dit heeft ermee te maken dat deze verenigingen nooit mijn volle aandacht hebben gehad.

Ik hoef mij niet metaal en fysiek af te laten beulen om een betere band met mijn medeleerlingen te hebben. Aangezien ik een sociaal persoon ben, kan ik gemakkelijk met iedereen een babbeltje maken zonder dat ik een halve fles jenever moet wegklokken. Dat je jezelf boven anderen verheft omdat je in een dergelijke organisatie zit, is voor mij ook een vreemde gewaarwording. In mijn ogen is iedereen gelijk en omdat jij de das in verenigingskleuren draagt betekent vooral dat het geen perfecte kleurencombinatie is met het driedelig pak dat je draagt. Niet dat je beter bent dan de mensen om je heen. en dan heb ik het nog niet eens over de pure vrouwonvriendelijkheid, waarbij vrouwen worden behandeld als strepen op de bedrand.

Dagelijks fiets ik langs een drietal studentenhuizen, die tijdens de ontgroeningsweek omgetoverd zijn tot opslagplaatsen van schraal bierlucht. Met kokhalsneigingen fiets ik langs de felgekleurde banners van de verenigingen, terwijl zij in het net hun zoveelste biertje lopen weg te tikken. Dit zijn jongeren, ik deed dat toen ook, maar waarom leeft de aankomende elite in zulks smerigheid? Ik zou er niet aan moeten denken om tijdens mijn studiejaren in een huis te wonen, dat ruikt naar de afloop van een seksrave.

Natuurlijk kan het hartstikke gezellig zijn om met andere eerstejaars hetzelfde door te maken, maar dat kan toch ook gewoon met een biertje in de kroeg. Uren staan zoemen langs de rand van een grasveld of om de vijf minuten een raket nadoen heeft voor mij geen meerwaarde in een bondingsproces. Ik zou het ronduit irritant vinden als iemand tijdens een gesprek wegloopt om een heel hard knal te roepen een paar meter verderop. Daarnaast het verbale misbruik heeft op mij vrij weinig effect. Ik kan best tegen een lolletje, zelfs een racistische grap kan ik om gniffelen, maar afkraken op uiterlijk kan ik over mezelf beter dan iemand anders kan. Misschien was daarom de studentenvereniging nooit voor mij weggelegd.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s