Beeld je in: Een heerlijk rustig terrasje ergens aan een kust hier ver vandaan. Slechts een tafeltje of drie zijn bezet. Terwijl je geniet van de ondergaande zon, hoor je dat de ober naar een ander koppel schuifelt om een bestelling op te nemen. Jij neemt nog een slok van de voortreffelijke Sauvignon Blanc, als je naast je een krasse stem hoort zeggen: “Doe mij maar een zoete witte wijn”.

Eerlijk gezegd dacht ik dat de zoete witte wijn een uitstervend ras was. Ik ken weinig barretjes in Amsterdam die meuk nog schenken. Maar afgelopen weekend draaide ik een vrijwillige bardienst tijdens Stöppelhaene (lees: Oogstfeest) en daar gingen de “moezels met ijs” als zoete broodjes over de toonbank. Ik denk dat er meer zoete wijn over de toonbank ging dan rosé en droog bij elkaar. En dit verbaasde me.

Ik vind dat zoete witte wijn een wijn is voor mensen die echt niet van wijn houden. Het is een instapwijn voor twaalfjarige meisjes. Ieder normaal denkend persoon schuift zijn palet naar beter smakende wijnen, maar er zijn mensen die blijkbaar standaard een pak liebfraumilch in de koelkast hebben geparkeerd. Maar mij doe je daar geen plezier mee. Misschien toen ik nog een jonkie was, maar toen moest alles een zoete nasmaak hebben. Zoete witte wijn past in het rijtje passoa-jus, Bacardi Breezer en elk ander regenboogkleurig likeurtje.

Blijkbaar is er een deel van de bevolking die hier gek op is en daarvoor staan ze in hun goed recht, maar er zijn zelfs mensen die extreme maatregelen nemen om hun zoete smaakje te krijgen. Zo had ik ooit een keer een vrouw met een Twents accent, die totaal verbaasd was dat ze geen moezel kon krijgen in mijn bar. Zoals ik al eerder zijn is zoete witte wijn moeilijk te vinden in onze hoofdstad, maar dat was praten tegen dovemansoren. Gelukkig had ze zelf een oplossing. Met een vlugge beweging haalde ze een zakje suiker uit haar tas en dumpte ze het in haar glas Sauvignon. Met een tevreden blik nam ze een slok en smakte ze smakelijk met haar lippen. Ik stond totaal perplex dat iemand een lekkere wijn zo hard kon verkrachten.

Liefhebbers van zoete witte wijn zijn een ander ras. Een onbegrepen en onbegrijpelijk ras. Nooit van mijn leven zal ik kunnen genieten van een glas zoete witte wijn, maar gelukkig zijn er mensen die daar nog wel van houden. Dat moeten ze vooral doen, maar houdt die meuk zo ver mogelijk uit de buurt van mijn glas. Laat mij maar in alle rust genieten van een heerlijke droge afdronk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s