6207533979_003cf0af9a_bDe laatste wasjes gedraaid. Die opkruipende oude kriebelonderbroek geforceerd aan gehad. Koffer gepakt. Trein genomen. De deuren suizen open en daar is het dan; de geur van Schiphol.

Al vanaf dat ik een klein kindje was, herinner ik mij de apparte geur van onze luchthaven. Elke keer als ik alleen maar over hoef te stappen op Schiphol, krijg ik het gevoel dat ik weg moet. Mijzelf vermengen met de duizenden reizigers om op een vlucht naar ergens te stappen. Je vergeet meteen de drukte om je heen en laat je meevoeren met de stroom.

De geur zelf is onbeschrijfbaar. Door zweterige toeristen, vers gepakte koffers, kerosine en gekoelde perslucht ontstaat er een melange van nostalgie. Het is vooral dat het de herinnering van verre oorden oproept. Van mystieke plekken, duizelingwekkend hoge watervallen en gesprekken met handen en voeten. Voorverpakte bonen in tomatensaus tijdens de vlucht en hete currysoep in een bergdorp. Geheime stukjes junglestrand en salamanders op de muur. Zelfgestookte kokosnootdrank en koud bier bij zonsondergang.

Alles in herinnering verpakt in een apart laagje lucht in de ontvangsthal van Schiphol. Olfactorische nostalgie. Als ik het per blik kon kopen, trok ik elke week de deksel eraf om te ruiken. Vergeet de opkruipende onderbroek van voor de vakantie, maar ruik de geur van bestemming. Natuurlijk is het het heerlijkst als je daadwerkelijk een vliegtuig mag pakken. Dan is de geur alleen maar een extra voorafje bij een heerlijk hoofdgerecht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s