Een bijna volle Flippo-mappen, een middelmatige stapel Pokémonkaarten, een heuptasje knikkers en een compleet haarloze Magic Twisty. De enige bewijzen die er zijn dat ik ooit mee ging in een enorme hype. Geen Furby of Tamagotchi (oké, vijf jaar te laat). Ik ben nooit zo’n hype-boy geweest. Daarom snap ik ook niks van de Fidget Spinner.

Urenlang kon ik met Legoblokjes mijn fantasieën verwezenlijken. Liet mij een week alleen met een stel autootjes en een zandbak en ik bouwde de grootste racebanen zonder maar op te kijken van het zand. Later kwam de computer erbij kijken en kon ik me vermaken met games. Zelfs tegenwoordig ligt verveling nooit op de loer. Ik kan een tijd op de bank zitten zonder dat de televisie aanstaat of mijn laptop zoemt. Gewoon ik en mijn eigen gedachten en daarmee kan ik mij makkelijk vermaken.

Helaas is niet iedereen gezegend met een rijke en snel werkende fantasie. Ik zie het vaker om me heen; mensen die vermaakt moeten worden door hun omgeving of iets te doen moeten hebben met hun vingers. Inderdaad kan ik me ook niet altijd goed concentreren, maar een Fidget Spinner helpt daar ook niet bij. Voor wie niet weet wat deze hype is. Zie het als een kleine ventilator die je op je vingers kan laten draaien, door er zelf een zet aan te geven. Er is een heel arsenaal aan deze meuk. Ze worden zelfs aangeboden als gegraveerde relatiegeschenk van rond de driehonderd euro.

Vroeger had ik een speelgoed adelaar die op het puntje van mijn vinger kon blijven “vliegen”, daar was ik binnen een minuut ook al klaar mee. Hetzelfde gevoel heb ik met de Fidget Spinner. Ik heb zo’n ding in totaal twee minuten vast gehouden en als snel bracht het verveling met zich mee, in plaats van het tegengaan. Ik kon niet meer dan de Spinner laten draaien en verbaasd om me heen kijken. “Wat is hier de lol van?”: dacht ik bij mezelf.

Misschien heeft het te maken dat ik niet hypegevoelig ben of dat mijn interesse voor nutteloze uitvindingen niet aanwezig is. Kinderen van tegenwoordig kunnen er geen genoeg van krijgen, maar misschien heeft dit te maken dat ze op elk moment van de dag te veel stimuli krijgen. Waar ik mezelf kon afzonderen in mijn eigen fantasie, zouden ze me vandaag de dag licht autistisch noemen en zou ik daar over moeten praten met mijn kinderpsycholoog. En misschien was ik als kind meer in mijn eigen wereld dan andere kinderen. Gelukkig hoef ik me daardoor niet te vermaken door een kogellager aan een stuk plastic tussen mijn vingers te laten draaien. Mensen die dat nodig hebben hadden vroeger vrijwillig opgesloten moeten worden in de zandbak moeten spelen.

Een gedachte over “Flippo tot Fidget

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s