THUMBNAILNiet elke film die je tegenkomt is even goed. Zelfs als je alleen maar binnen één genre kijkt, zitten er gigantische hiaten in de kwaliteit van de films onderling. Recentelijk heb ik vijf actie/fantasiefilms op een rijtje gezet en gekeken naar de kwaliteit van de gehele film. Vandaar mijn reviews voor X-Men: Apocalypse, Huntsman: Winter’s War, Pride & Prejudice & Zombies, Gods of Egypt en Captain America: Civil War.

——————————————————————————————————————–

X-Men-Apocalypse-PosterX-Men: Apocalypse (6,5)


Waar Bryan Singer een geniale reboot heeft gemaakt voor het hele X-Men genre (de tijdlijnen van de oude en nieuwe films door elkaar halen in Days of Future Past), laat hij het toch liggen in zijn laatste film over de superhelden. Het is vooral het herkauwen en omvormen van zijn vorige film dat hem de das omdoet. Quicksilver wordt weer grappig neergezet in een coole slow-motion met een dikke track eronder, Magneto heeft een geloofscrisis over zijn innerlijke zelf en er is weer een badguy die alles voor iedereen wil verpesten.

Dit keer is de antagonist de gevaarlijke en bijna goddelijke Apocalypse: Een mutant die iedereens krachten wil bezitten en de wereld wil zuiveren van alles en iedereen. Zijn beweegredenen zijn onduidelijk, maar hij doet alles onder het mom van de verbetering van de wereld. Hoewel Oscar Isaac de slechterik perfect neerzet, blijft de rol vooral eenzijdig en statisch, waardoor je nooit echt een angst, afkeer of ook maar iets van gevoel voor hem krijgt. Helaas sleurt Apocalypse de rest van de cast hierin mee en krijg je een film die visueel er heel mooi uit ziet, maar verhaaltechnisch overkomt als een simpele B-film. Misschien had Bryan Singer iets langer aan het script moeten werken, in plaatst van zo snel mogelijk een vervolg op de gruwelijk vette Days of Future Past eruit te pompen.


the_huntsman_winters_war-wideHuntsman: Winter’s War (5,5)


Wat doe je als je het verhaal van Sneeuwwitje verteld hebt, maar een vervolg wil maken met dezelfde cast met uitzondering van Sneeuwwitje (lees: Kristen Stewart) zelf. Precies, dan zet je een bijrol in de hoofdrol en vertel je een flinterdun verhaal over rivaliserende zusters. Dat is in ieder geval de zaak bij de tweede film over de Huntsman. Chris Hemsworth kruipt voor de tweede keer in de huid van de jager. Alleen gaat het dit keer niet om het redden van een vrouw in nood, maar om zijn eigen verleden voor en toekomst na het sprookje over het meisje en de zeven dwergen.

Weer een film die er spectaculair uitziet, maar als je de film begint met uitleggen over de rivaliserende zusters, de slechte koningin en de IJskoningin, dan ben je mij al heel snel kwijt. Na de teloorgang van de IJskoningin, de jeugd van de Huntsman en zijn geheime liefdesperikelen zit je pas twintig minuten in de film en weet je al hoe het af gaat lopen. Het overige ANDERHALF UUR bestaat uit een slecht “Iers” brabbelende Hemsworth, een paar gevechten en een nietszeggende missie. Verder wordt de spiegel er nog bijgehaald als een makkelijk object om het plot door te laten kabbelen. Na een lekkere start met Snow White is dit een enorm saaie tegenvaller.


ppz-poster-lgPride & Prejudice & Zombies (5,5)


Wat ik altijd mis aan alle Jane Austen boeken is het tekort aan actie. Gelukkig hebben de makers van Pride & Prejudice & Zombies daar iets aan gedaan. In plaats dat Mister Darcy en Miss Bennet alleen maar aristocratisch door de landerijen struinen, zijn ze ondertussen bewapend tot hun tanden om zo de zombiehordes tegen te kunnen houden. Het is een leuke knipoog naar de Britse dramafilms en toch mee kunnen gaan in de hedendaagse zombiehysterie.

Helaas is deze laatste gimmick net iets te ver doorgevoerd. Het hele verhaal draait nu om Elizabeth en haar manloze bestaan, omdat zij zich volledig heeft geweid aan de zombiemoord. Hierdoor voelt de film niet aan als de beoogde horrorkomedie (zoals Zombieland of Shaun of the Dead), maar meer als een victoriaanse Resident Evil minus het budget en de fanbase. Hij kijkt leuk weg, er zitten verwijzingen naar Jane Austen in, maar het blijft op het randje van een B-film hangen.


gods-of-egypt-posterGods of Egypt (4)


Misschien is deze recensie niet helemaal oprecht, want ik heb simpelweg niet de hele film gezien. zo moeilijk was het om door deze materie heen te komen. Niet vanwege de Egyptische oudheid en al hun goden, maar vooral door de verkrachting van het hele verhaal hiervan. We weten allemaal de rivaliteit tussen Set en Osiris (In ieder geval als je een beetje hebt opgelet bij geschiedenis). En de naam Horus komt ook bekend voor, maar daar houdt ook werkelijk de vergelijking met de oudheid op. Kijk alleen maar naar de afbeelding hierboven, die lijkt meer op een poster voor de nieuwe Pacific Rim dan een film over het oude Egypte.

Ik snap dat een film over het oude Egypte kan zorgen voor een prachtige actiefilm, maar doe dat dan op een minder protserige en zelfingenomen manier. Ik heb nog nooit zoveel zonnestralen van een “harnas” af zien knallen, dat het me deed denken aan de overdaad aan lensflares in Star Trek. De regisseur en de scriptschrijvers hadden blijkbaar zoveel schijt aan het originele verhaal (Osiris wordt in stukken gehakt en Horus zoekt alles weer terug) ,dat ze maar een slap liefdesverhaal als basis gebruiken. Je krijgt geen enkele sympathie voor de menselijke Bek en zijn geliefde. Vandaar dat je deze film zelfs op een regenachtige zondagmiddag op Veronica zou wegzappen.


captain_america_civil_war_ver39_xlgCaptain America: Civil War (8,5)


Als Marvel iets beter doet dan DC, dan is het wel een franchise opbouwen. Elk jaar pompen ze er twee films uit en allemaal zijn ze van hoge kwaliteit. Helaas laten ze hier en daar het verhaal achter op het visuele spektakel, maar dat is niet het geval bij Captain America. De eerst film was enorm getrouw aan het stripboek (en daardoor heel saai), maar met de tweede film hebben ze een stijgende lijn ingezet die de derde film naar een nieuw hoogtepunt brengt. De gebroeders Russo Doen dit simpelweg door twee van de belangrijkste Avengers (Captain America en Iron Man) tegenover elkaar te zetten.

Nu is dit niet een gevalletje Batman en Superman die pietluttig om elkaar heen draaien, met een gevecht tussendoor, waardoor ze elkaars visie begrijpen. De Captain en de billionaire zijn van mening dat hun visie voor de wereld de juiste is en zijn niet bang om de rest van de Avengers daarvoor in tweeën te splitsen. Hierdoor krijg je een spannende film vol emotie, bedrog en actie. Veel verhaallijnen en opzetjes voor de aankomende films, zoals Black Panther en Avengers: Infinity War, worden gemaakt. Ook de rollen van mede Marvel superhelden helpen hieraan mee. En zelfs een rolletje voor een “Sony” superheld (lees Spider-Man) zorgt voor een leuke toevoeging aan de mix Daardoor blijf je bij deze film gefocust en zelfs op het verkeerde been gezet. De vraag aan het einde van de film is of deze twee ooit nog met elkaar door één deur kunnen. Zal je voor de volgende Avengers-film nog steeds moeten kiezen tussen Team America of Team Iron Man?


Check wat ik in het kort nog meer te zeggen heb over de films in deze korte review video.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s