summer-1Dertig Graden Celsius. Voor het eerst dit jaar steeg het kwik tot boven de dertig graden. Rokjesdag en korte broekenweer onder een schitterende hemelsblauwe hemel. Zo had Peter Kuipers Munneke het voorspeld, dus ook ik in de korte broek. 

Maar wanneer ik de lade opentrek en naar alle korte gedrochten kijk, zakt de moed me in de kousenvoeten. Langzaam komt een oude carnavalshit bij me omhoog. “Ook zo’n broek met van die zakken aan de zijkant.” Inderdaad mijn zomerse broekencollectie bestaat uitsluitend uit korte broeken met zijvakken op de bovenbenen. Iets, wat volgens mijn vriendin, niet meer kan sinds 1999 en daar ben ik het volledig mee eens.

Nou moet ik eerlijk zijn dat ik eigenlijk al geruime tijd een aversie heb voor korte broeken, net als mijn aversie doorstroomt naar warm weer. Vierentwintig graden is fijn. Dertig graden in het kleffe Nederlandse klimaat maakt mijn binnenste tot perfect gekookte sushirijst. En mijn gezicht is het afvoertuitje voor overtollig water. Één stap in dertig graden betekent voor mij een glanzend voorhoofd, rode wangen en, als ik een vrouw was, spontaan uitgelopen mascara.

Korte broeken helpen niets aan de strijd tegen het hoofdzweet. Ze geven me ietwat koelere schenen en kuiten, maar als het echt warm wordt, vormt er zich toch wel een poeltje water in mijn knieholte. Dan doe ik net zo lief een lange broek aan, die kan tenminste een eerste barrière vormen tegen de zweettsunami.

Op zulke zonnige dagen wil ik best buiten zitten, maar binnen een minuut of tien glibber ik van mijn stoel en dat is niet van de opwinding. Dan ga ik liever in een luchtige onderbroek of geheel naakt op een badlaken liggen, zodat de wind overal bij kan, dan dat ik een korte broek aan doe die ervoor zorgt dat mijn kruis op een perfecte temperatuur blijft om een Beef Wellington te maken van mijn lid.

Niet dat ik geen goede benen heb voor onder een korte broek. Natuurlijk ben ik in het bezit van de permanente haarkousen, maar welke man heeft dat nou niet. Aangezien ik geen wielrenner, zwemmer of fervent spandaxdrager ben, zie ik geen reden om mijn kousen de laan uit te sturen. Ze zorgen immers voor een goede zweetafvoer, iets waar ik toch elke zomer afhankelijk van ben.

Misschien is het allemaal gezeur en ontkenning, omdat ik er vandaag achter ben gekomen dat ik al drie jaar geen nieuwe korte broek heb gekocht en daardoor nu voor een kast vol lelijkheid sta te balen. Fijn hoor zulk lekker weer. Je begint aan jezelf te twijfelen en je nietige verklaringen vullen een totale blog met onzin. Van mij mag het wel weer winter zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s