antibioticaKinderen krijgen te snel antibiotica bij koorts” is de kop van een artikel op nu.nl. Dit zou het geval zijn bij één op vier kinderen. Hierdoor kunnen bacteriën resistent worden voor de antibiotica. Nou vond ik dit op zich een verbazingwekkende trend, aangezien ik mij niet kon herinneren dat ik vroeger voor een beetje koorts speciaal naar de huisarts ging. 

Eerlijk gezegd vind ik dat de kinderen van tegenwoordig worden opgevoed als een stel kneuzen. De ouders nemen de kinderen in bescherming tegen werkelijk elke dreiging van buitenaf, waardoor ze opgroeien tot adolescenten zonder weerstand. Ze kunnen niet tegen een stootje, zowel van buitenaf als inwendig. Als de temperatuur rond het vriespunt reikt, loopt het snot, oogvocht en slijm bij de jeugd uit elke lichaamsholte. Dan trekken de ouders uit paniek al aan de bel, want: “Hun kind ziet er ongezond uit”.

Natuurlijk moet ik wel toegeven dat ik van de laatste generatie ben die nog buiten speelde, omdat de computer en de game-console nog niet ver genoeg ontwikkeld waren om uren achter te kunnen zitten. In de zandbak kreeg ik handenvol kattenpoep binnen en kwam ik altijd terug met mijn zakken en schoenen vol zand. Of ik kwam drijfnat thuis, omdat ik de voetbal in het water had getrapt. En als ik daardoor een paar dagen ziek op bed lag, was de remedie volgens mijn ouders een bordje kippensoep, een bakje geraspte appel en koppen thee of warme melk met honing. De huisarts hoefde toch niet te pas te komen bij zoiets kleins als de griep.

Maar om me heen merk ik dat ouders steeds vaker naar de medische wereld kijken naar een oplossing, dan naar de Enkhuizer Almanak, gevuld met grootmoeders wijsheden. Natuurlijk laten ze hun kinderen nog steeds inenten voor de bof, mazelen, rode hond, polio, hepatitis en nog een hele rits andere zeebonkscheldwoorden. Inenten tegen deze ziektes is alleen maar goed voor de gehele mensheid. Deze vaccinaties voorkomen juist dat ouderwetse en onnodige ziektes een herintrede maken in onze maatschappij. Als iedereen zou stoppen met inenten, dan zouden we veel verder van huis zijn.  Maar daarnaast hoeft een kind bij lichte gevallen niet bij de huisarts te komen. Voor een papiersnee ga je niet naar de huisarts, daarvoor is een pleister en een kus van moeders al genoeg.

Kinderen brengen hun tijd steeds meer binnen door. Natuurlijk omdat binnen nu alles te vinden om onszelf te vermaken, maar op deze manier kunnen ouders ook een oogje in het zeil houden. En zo gauw kleine “Jaden” een graad te hoog uitslaat, wordt de huisarts erbij geroepen en krijgt hij een cocktail van antibiotica om het gevecht aan te gaan met deze pietluttige ziektes. Ze denken er niet bij na dat deze cocktail ervoor kan zorgen dat de weerstand van hun kind juist haarscheuren gaat vertonen. Door hem vaker binnen te houden en voor elk pijntje de huisarts in te schakelen vormt hun kindje geen enkele weerstand voor de simpele ziektes en is hij vatbaarder voor epidemieën. De start van een vicieuze cirkel van ziekte en antibiotica.

Daarom ben ik een groot voorstander van buiten ravotten. Breek een keer een bot, neem eens een keer een goede hap boomschors, val een keer met je gezicht in een stinkende modderpoel. Hierdoor gaat je weerstand alleen maar omhoog en hoef je minder vaak naar de huisarts. En moet je toch een keer naar de lokale dokter, dan werkt de antibiotica goed omdat je niet resistent bent geworden door eerdere afspraakjes bij de plaatselijk huisartsenpost.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s