oude donorpasOp Facebook zag ik vandaag een versleten donorcodicil van een kennis met daarbij de tekst: “Een donorcodicil. Net als iedereen toch?” Maar de Nederlanders lopen nog altijd niet warm bij idee van donorregistratie of zijn ze gewoon te lui om het in te vullen.

Natuurlijk is het goed dat 42% van de Nederlanders geregistreerd staat in het donorregister. Dit betekent nog niet dat 42% van de Nederlanders hun organen af wil staan na zijn of haar dood. Een derde van de bevolking wil namelijk niets afstaan na het overlijden. Het kan zijn dat ze het idee smerig vinden, dat mensen met hun afgedankte organen en lichaamsdelen rond lopen. Het kan een religieuze grondslag hebben, oftewel van mijn God mag het niet. Of lichamelijk is er al zoveel mis met ze, dat er geen bruikbaar deel aan het lichaam zit. Niemand heeft iets aan een lever van een alcoholist of aan het uiteinde van het spijsverteringskanaal van iemand met een stoma.

Ik sta sinds mijn achttiende geregistreerd als donor met keuze nummer één; Ze kunnen me alles afnemen als het moet en nodig is. Ik heb ook geen uitzonderingsorganen, want zo ver ik weet werkt alles nog goed en heb ik na mijn dood niks nodig. Veel van mijn vrienden en kennissen hebben dezelfde keuze gemaakt, maar met de uitzondering dat ze hun hoornvliezen behouden. Nu snap ik dat je de hoornvliezen van een halfblinde, brildragende Quasimodo niet wil hebben. Geen van mijn vrienden is echter die slechtziende klokkenluider, dus dan moet er toch een andere reden voor zijn om je hoornvliezen niet af te staan.

Bij het verwijderen van je hoornvliezen is het niet zo dat ze je oogballen eruit lepelen, waardoor je in je lijkkist ligt met twee grote zwarte gaten, die, als je geluk hebt, zijn afgeplakt met twee oogplijsters met olifantjes erop. Ze snijden alleen het hoornvlies, de toplaag, weg om deze in de oogballen van andere mensen te plaatsen, zodat deze beter kunnen zien. Nu snap ik dat dit smerig klinkt, maar het is niet zo dat je je ogen gebruikt na je overlijden. En het eerste, wat ze doen als ze je afleggen, is het sluiten van je ogen. Waarvoor heb je dan je hoornvliezen dan nog nodig? Voor wanneer je bij Petrus aan Hemelpoort komt? “Kind. Treed binnen als je nog in het bezit bent van je gehele zichtvermogen.” Waarna jij, treurig en blind, terug moet strompelen naar de wijd uitgespreide armen van Hades.

Een andere keuze is natuurlijk: Keuze 2, blijf van m’n lijf. Ik heb al uitgelegd dat hier allerlei redenen voor kunnen zijn, dus daar wijd ik me niet langer over uit. De slechtste optie is keuze 3 of 4, respectievelijk: Ik laat de keuze aan de nabestaande of aan één persoon. Sorry hoor, maar wat voor een lul ben je, als je deze optie kiest? Je zit in een restaurant en jij kan niet kiezen uit al die heerlijke gerechten, waardoor je tegen de rest van de tafel zegt: “Kiezen jullie maar voor mij, want ik weet het niet.” Dan kiezen ze voor je, krijg je het eten en ga je zeuren omdat je het niet lekker vindt. Dit is nog een mild voorbeeld en omvat niet het hele probleem, maar aangezien deze situatie al ongelooflijk arrogant en zelfingenomen is, moet je nagaan hoe de mensen zich voelen als ze over jouw lichaam moeten beslissen.

registratie RaalteDaarom vind ik dat iedereen zich moet registreren. Zeg gewoon Ja of Nee, dan weet iedereen wat er moet gebeuren met je. In mijn dorp is 47% van de mensen geregistreerd orgaandonor. Inderdaad dit ligt boven het Nederlandse gemiddelde, maar dit is nog steeds ver onder de maat. Van mij mogen ze het systeem invoeren dat iedereen geregistreerd staat als donor. Als je echt niet wilt doneren, vanwege religie, ziekte of verveeldheid, dan moet je de moeite doen om dit te veranderen. Zo zijn we in één klap af van het hele nabestaanden debacle en hebben we meer donoren en kortere wachtlijsten, omdat iedereen die niets doet automatisch donor is. D66 diende in 2012 een voorstel hiervoor in, maar die ligt nog steeds op de plank, omdat er ook nog een felle tegenstand is onder het mom van inbreuk van privacy. Nu snap ik niet wat dit met privacy heeft te maken, behalve dat een arts daadwerkelijk door je lichaam loopt te wroeten, maar dan ben je toch al dood. Vandaar mijn nieuwe slogan voor de werving van orgaandonaties:

Zelfs als je hart van ijs is, geef aan iemand anders die hem wel kan gebruiken.

 

 

Een gedachte over “Ja, Nee of Kweenie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s