TinderIk heb het al eens eerder over Tinder gehad. In “Tinder: De ondergang van de Romantiek” zag ik het fenomeen aan voor wat het werkelijk was: Een seksuele opvolging van Candy Crush, iets te doen voor tijdens het kakken, onpersoonlijk gefreubel, maar bovenal: Een abominabele vleeskeuring. Toch ben ik een beetje van mening veranderd.

Want sinds een week doe ik zelf aan Tinder. En natuurlijk blijft het een ongegeneerde vleeskeuring, maar er lijkt wel een revolutie te zijn geweest op het digitale format. Zo sprak ik afgelopen weekend twee totaal verschillende personen over de app op een buurtfeest. En nee, dit is niet zomaar een klein dorpsfeest waar iedereen elkaar kent. Dit is een uit de hand gelopen dorpsfestival met meerdere podia en meer dan honderdduizend bezoekers genaamd: Stöppelhaene. Beide personen met wie ik sprak over Tinder hadden daadwerkelijk een relatie gekregen door de app.

Rick's tinderDit verbaasde mij, als scepticus, zo enorm dat ik de app razendsnel heb gedownload. Na een bizar profiel te hebben aangemaakt (Ga je met mij mee naar een paardenclub, dan spring ik een gat in de lucht. etc.), kon ik ook beginnen met swipen. Maar al snel raakte ik gefrustreerd van Tinder. Het was nog steeds dezelfde vleeskeuring die ik altijd al voor ogen had gehad en niet de gevatte datingelektronica die mij beloofd was. Aangeslagen wilde ik mijn smartphone wegmoffelen, toen plots mijn mobiel een raar geluidje maakte, die hij nog nooit had gemaakt. Ik had zo waar een match en deze dame was ook nog eens appetijtelijk.

Nu vormt zich het probleem, dat ik altijd heb gehad met chat-, app- of sms-berichten, dat het gesprek best wel snel spaak loopt. De emotie die je in een face-to-face gesprek hebt, kan je nooit leggen in een paar regeltjes tekst met een handje vol emoticons. Hoe interessant, leuk, grappig of aardig je bent, je bent nooit zo gevat, snel, gemeend of open als je zou willen zijn. Ook hoorde ik van één van mijn matches dat ze de app voor de helft van de tijd gebruikt om jongens mee te nemen voor een onenightstand. Op zich heb ik hier geen problemen mee, maar daardoor slaat de app eigenlijk de plank mis. Niemand weet meer wat je moet verwachten van de persoon aan de andere kant van het scherm.

Tinder is dan niet de ondergang van de Romantiek, maar het is ook niet de grote vernieuwer op liefdesgebied zoals sommige mensen claimen. Vandaar dat ik nog altijd sceptisch ben over Tinder. Ik gebruik het nog steeds als een spelletje of om iets te doen te hebben tijdens het kakken. Maar ik zal het zeker niet snel gebruiken om een relatie mee te kweken, daarvoor is de app me iets te onpersoonlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s