Interview Radio 2Het is alweer anderhalve week geleden dat onze Ilse en Waylon, beter bekend als The Common Linnets, tweede werden op het Eurovisie Songfestival achter Conchita Wurst. De bebaarde Shirley Bassey won dankzij zijn/haar pro-homo statement die ze/hij door de beeldbuis liet schallen met een dijk van een stem. Heel Europa stond op zijn kop bij de bekendmaking van de winnaar. En ik? Ik stond er middenin.

Eigenlijk zet ik mezelf niet in het rijtje bij de Songfestivalfans. Ik bezoek niet elk jaar het festival en weet eigenlijk niets van de nummers en kandidaten. Ook ben ik geen kenner. Ik weet dat Marga Bult iets met het Songfestival te maken heeft, maar ik heb geen idee wat precies. Geen kennis van muziek. Hooguit kan ik aangeven wanneer ik iets vreselijk vind klinken, maar om aan mij de technische kennis van muziek uit te leggen is hetzelfde als kikker te leren vliegen. Hij doet vast wel een poging, maar uiteindelijk valt hij toch op zijn bek.

Wat doet iemand die ogenschijnlijk niets met het Songfestival heeft op het Songfestival? Nou moet ik toegeven dat ik elk jaar aan de televisie zit gekluisterd om te zien wat een bombarie er nou weer op het programma staat. Twitter en Whatsapp paraat om elk schoonheidsfoutje, valse noot, slechte woordgrap of vreselijke kledingkeuze te bekritiseren. In mijn ogen ben ik dus Songfestival enthousiasteling, omdat ik het eigenlijk walgelijk vind, maar er toch naar blijf kijken. Het is een totale onderdompeling in een cultuur waar ik niks mee heb. Het over-the-top imago, het gezellige festival, de pracht en praal allemaal bedekt door de verbloemende deken van een Europese wedstrijd.

Door simpelweg mee te doen met een wedstrijd van Radio 2 was het plotseling mogelijk om dit alles van dichtbij mee te maken. Als Nederlands ambassadeur naar het Songfestival. De kans van winnen was natuurlijk nihil, maar op de dag dat heel Nederland hoorde dat The Common Linnets doorgingen naar de finale, hoorde ik dat ik dat van dichtbij mee zou maken. Een luxe weekend in Kopenhagen aangeboden door Visit Denmark samen met een vriend naar keuze. Johnny LoganVandaar dat ik die zaterdag in het vliegtuig naar de Deense hoofdstad zat. Een executive suit in het Hilton, een lunch met Johnny Logan, een interview op Radio 2, een uitstekend drie-gangen diner met wijnarrangement en een riksjatocht later stond ik in de arena van het Eurovisie Songfestival. En ik genoot.

De sfeer was zo gezellig en relaxt. Je kon met iedereen een praatje maken en allemaal wilde ze je van alles vertellen. Iedereen was heel enthousiast over de kandidaten en ze hadden allemaal hun mening paraat. Het was mijn Twitter/Whatsapp-avond, maar dan live. Zo stond ik naast een in Union Jack gehulde Brit, die maar al te graag aangaf wat hij met één van die Poolse karnmeisjes zou gaan doen achter de schermen. Of naast een Noorse homo die helemaal los ging op het nummer van Zweden. Het was zo’n absurde mengelmoes van culturen, dat je er alleen maar van kon genieten. Natuurlijk hielp het mee dat Nederland zo hoog eindigde, daardoor was de avond voor mij daar zeker beter dan ik had durven denken.

Gelukkig kon ik de dag na het Songfestival weer totaal tot rust komen van deze bombarie door een heerlijke massage in de spa van het Hilton. Om uiteindelijk weer terug te keren naar Nederland. Nu weet ik dat ik echt nooit meer naar het Songfestival hoef, behalve als ik volgend jaar als Nederlands ambassadeur naar Oostenrijk mag.

Een gedachte over “Ambassadeur op het Songfestival

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s