GreenpeaceDe natuur is van levensbelang. Dit feitje is iets wat er bij ieder kind vanaf jongs af aan al in wordt gestampt. Naarmate je de basisschool en het middelbaar onderwijs hebt doorlopen, is je wereldkennis aanzienlijk gegroeid als het gaat om duurzaamheid, ecosystemen, bedreigde diersoorten, milieu, micro-organismen en alles wat leeft in het oerwoud en de zee. Sommige mensen spreekt dit meer aan dan andere mensen en diegene wiens interesse daarbij aansluit zal vaak een groen goed doel gaan steunen

Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit echt interesse heb gehad in de natuur. Ik kan een bos prachtig vinden, maar om nou een week lang in een hutje op de hei te gaan zitten, dat past niet binnen mijn plaatje van een idyllisch verblijfsoord. Konijntjes die voorbij hupsen, hertjes die galopperen door open velden, eekhoorntjes die aan de bomen knagen heb ik na tien minuten wel gezien. Wandelen door een prachtig landschap vind ik prima, zolang het niet langer dan een half uur duurt, daarna begint de verveling toch redelijk snel in te zetten.

Vandaar dat ik niet stem op de groene partijen zoals Groen Links en Partij voor de Dieren en heb ik mijzelf nooit geassocieerd met diervriendelijke goede doelen zoals WNF, IFAW of Stichting AAP. Nu is de oplettende lezer vast wel opgevallen dat één goed doel mist uit dit rijtje, namelijk Greenpeace. Maar Greenpeace vind ik eerder een nutteloze terroristenorganisatie dan een respectvol en waardig goed doel. Greenpeace duwt zichzelf altijd in het verdomhoekje en probeert bij elke situatie er als de underdog uit te komen. Helaas werkt dit kunstje voor mij totaal niet. 

Zo kwam de organisatie vorige week in actie tegen een Russische olietanker, gevuld met olie uit de Noordpool, die de haven van Rotterdam binnen wilde varen. Op zich heb ik er geen probleem mee dat je hier tegen bent, het ecosysteem op Noordpool is namelijk makkelijk te verstoren, maar het is de manier waarop Greenpeace actie voert wat me tegen werkt. Met een klein bootje dobberen ze rond de olietanker en gooien zichzelf voor het varende schip, als de ware zelfmoordterroristen die ze zijn. Voor iedereen die de logica hier niet van in ziet: Een olietanker kan niet per direct stoppen. De gemiddelde remlengte bij een noodstop ligt net onder de tien kilometer. Door zichzelf voor de boot te gooien, worden de actievoerders van Greenpeace overvaren en heeft de oliemaatschappij letterlijk bloed aan de handen. Dit heeft dus niets te maken met het redden van de Noordpool, maar met het kapot maken van een bedrijf. Dit heeft niets te maken met liefde voor natuur, maar met anarchie tegen de gevestigde orde.

Ze gaan bijvoorbeeld ook naar een raffinaderij en besmeuren alle silo’s met “goed bedachte” leuzen, waarna ze zich vastketenen en door de politie uiteindelijk verwijderd moeten worden. In het hoofdkwartier van Greenpeace roept iedereen: “Missie geslaagd”. Terwijl ik denk, wat heeft deze actie uitgehaald? Iedereen denkt door dit soort acties juist: “Ja hoor, daar heb je die hippies weer, die de boel weer in de war moeten schoppen, omdat ze het ergens niet mee eens zijn.” De raffinaderij lag voor een paar uur stil, althans een deel ervan. Er staan wat letters op de muur, die er ook zo weer af kunnen. En de leden van Greenpeace zitten in de cel, omdat ze illegaal op het terrein waren. Hoezo is de missie dan geslaagd?

In plaats van duidelijk en gegrond overleg te hebben met bedrijven, strijkt Greenpeace iedereen tegen de haren in en laat daardoor het gesprek stilvallen. “Kijk. Zie je nou wel. Ze willen niet eens met ons praten”, hoor je de groene terroristen dan van de balustrades blèren. Natuurlijk wil niemand met jullie praten. Ik ga toch ook geen discussie voeren met een drammende kleuter die mijn hele voordeur met poep heeft besmeurd en zich daarna van den domme houdt.

Als ik een ecologisch verantwoord goed doel zou moeten steunen, dan zou het eerder het Wereld Natuur Fonds zijn. Deze organisatie luistert, overlegt en discussieert mee, terwijl Greenpeace zich alleen maar als bepukkelde, nee-schreeuwende, hennep kauwende puber kan gedragen. De aandachtstrekker van de klas, die door niemand serieus genomen kan en zal worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s