HondenpoepVandaag las ik in de krant dat er in onze naastgelegen gemeente overlast is van een veelvuldigheid aan hondenpoep op straat. Nou weet ik dat dit een onderwerp is waar graag over geklaagd wordt en mijn pittoreske dorpje is daar geen uitzondering van. Vandaar dat ik nu wat dieper in de stront zal zakken. 

Toevalligerwijs ben ik geen groot fan van huisdieren. Niet dat ik het onethisch vind om huisdieren te houden. Als jij altijd al een hond, kat, goudvis of boa constrictor wilde hebben, dan moet je er vooral één nemen. Denk jij de verantwoordelijkheid voor zo’n beest te kunnen nemen, dan houdt zo goed als niks je tegen. Ik, daarentegen, hou van huisdieren als ze van iemand anders zijn. De suikeroom voor de gedomesticeerde beesten. Dan kan je namelijk heerlijk met ze ravotten, ze aaien en vertroetelen zonder de gevolgen van uitwerpselen op jouw witte tapijt. Alle voordelen van een huisdier zonder de verantwoordelijkheid.

Ik kan al nauwelijks voor mezelf zorgen, laat staan voor zo’n beest. Alle planten die ik vroeger in huis haalde waren binnen een week verlept. Ik heb het zelfs voor elkaar gekregen om een cactus, een plant waar je werkelijk niks voor hoeft te doen, dood te laten gaan. De cactus, een plant die groeit in de meest barre omstandigheden, was in mijn handen weerloos. Mijn handen zijn kryptonite voor cactussen. Vandaar dat ik mezelf niet zie in de rol van baasje. Al ben ik waarschijnlijk geweldig in het geven van bevelen aan huisdieren. Zelfs tegen een goudvis zou ik gefrustreerd beginnen te schreeuwen als hij zijn vissenvlokken niet at op het moment dat ik zijn kom ermee besprenkelde. Maar dit maakt mij eerder een goede dictator in plaats van een liefhebbend baasje.

Vandaar dat ik niet veel heb met huisdieren. Te veel verantwoordelijkheid. En ik vind ook als je een dier verzorgt, dat je deze taak serieus moet nemen. Je zorgt voor de hond of kat alsof het één van je eigen kinderen is. Je bloedeigen kinderen laat je ook niet zomaar op straat poepen voor andermans huis. Ervoor zorgen dat mensen niet te veel last hebben van jouw huisdier is ook één van de taken die valt onder jouw verantwoordelijkheid als baasje.

Simpel gezegd: Ruim die poep gewoon op. Het is jouw hond, dus in feite is het jouw poep. Ik hou jou er dan ook verantwoordelijk voor dat jij het opruimt. En als ik in mijn zondagse pak met mijn zondagse Chuck Taylors naar buiten treed in jouw zondagochtendse hondendrol, dan vind ik het mijn goed recht om mijn op zondagmiddag gedraaide bolus in jullie brievenbus te werpen als de goede postbode die ik ben. De rioolpers op zondag. Iedereen die de hondenpoep van zijn hond niet van straat ruimt komt, wat mij betreft, in het “bruine boekje” van de gemeente. Dit boekje bevat alle adressen die omgetoverd zullen worden tot beerput. Het huis wordt tot de nok toe gevuld met drek van de gehele gemeente en niemand zal het voor je opruimen. Oftewel als je het niet opruimt, verdrink je maar lekker in andermans stront.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s