True DetectiveDe laatste tijd ben ik laaiend enthousiast over de HBO-serie True Detective. Het is rauw, donker, uitmuntend geschreven, morbide oftewel helemaal mijn ding. Toen ik mijn laaiende enthousiasme over wilde brengen op andere mensen, deed iedereen een stapje terug. Daar snapte ik geen bal van.  

Als ik uitleg dat de serie over een scheve samenwerking tussen twee agenten gaat, kijkt niemand raar op. Vertel ik dat het stukgelopen relaties blootlegt, knippert niemand met zijn ogen. Een gruwelijke, satanische moordzaak; Geen probleem. Maar als ik ook maar een hint noem van kinderporno, dan zegt iedereen: “Kinderporno, daar hou ik niet zo van.”

Wat een waardeloos antwoord, want wie, met een ethisch correcte geest, houdt er wel van kinderporno? Ja, pedofielen, die kijken graag naar foto’s van een twaalfjarige meisje die met haar vinger in haar vagina zit, maar pedofielen hebben een ethisch besef die in het Romeinse Rijk al moeilijk door de spreekwoordelijke beugel was te krijgen. Het is ook niet dat, wanneer ik je vertel over een geniale serie die de harde wereld van de kinderprostitutie laat zien, ik je eigenlijk filmpjes van volgekwakte baby’s wil voorschotelen.

Ik walg alleen al van het idee van kinderporno. Als het mijn ultieme droom was geweest om me daarin te mengen, dan was ik wel naar Afrika, Azië of het Midden-Oosten verhuisd. Ik zou afreizen naar landen waar het moreel, vanwege religie, cultuur of sjamanen, zo verneukt is, dat ik dagenlang jonge tienermeisjes met mijn Bulgaarse mannenyoghurt kon volblaffen. Dan liep ik handje in hand over de straten van Bangkok, terwijl ik mede-pedo’s, sekstoeristen en shemale-bezoekers vrolijk groette.

Helaas ben ik geboren met de hersenafwijking die ervoor zorgt dat ik geen seksuele drang heb bij het zien van een speeltuin vol kleuters. Maar door dat waardeloze antwoord word ik in hetzelfde hoekje als de pedofielen gedrukt. Bij het uitspreken van  “Ik hou niet zo van kinderporno” ben je er gemakshalve vanuit gegaan dat mijn harde schijf vol staat met die smerige zooi. Dat ik vriendjes ben met Robert M. en consorten. En dat ik stem op Pedo-partij Martijn. Terwijl ik alleen maar probeer te vertellen over een morbide en fantastische serie. Jij zorgt ervoor dat het gesprek doodvalt, doordat ik me moet verontschuldigen voor een serie die over de kinderprostitutie gaat.

Wanneer sluiten we eens niet onze ogen voor deze gruweldaden, proberen we te begrijpen wat het precies inhoudt en hoe de bestrijding feller, directer en efficiënter kan. Met z’n allen drukken we kinderporno in een verdomhoekje waar het langzaam zich ontwikkelt tot een taboe. Stel je voor dat elke agent, die belast is met het onderzoeken van een kinderzedenzaak, zou zeggen: “Kinderporno, daar hou ik niet zo van.” Dan zou het vreselijke nooit opgelost worden en zou elke pedofiel met elk vergrijp weg kunnen komen. Als geen enkele rechter meer een uitspraak zou doen, omdat kinderporno niet helemaal zijn ding is, dan zouden we nog veel verder van huis zijn.

Kinderporno is iets vreselijks, maar we moeten onze ogen er niet voor sluiten. Dit betekent niet dat iedereen er nu naar moet gaan kijken, maar dat we onze ogen open houden voor de problemen die het met zich meebrengt. En als een goede serie als True Detective daar een inkijk in geeft, dan moet je die show vooral gaan kijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s