Fitness GirlVoor iedereen die het vergeten was: Het is winter. Niet dat het zo uitziet met de overstromingen in Engeland, hitte golven in Sochi en meer regen dan sneeuw in ons eigen kikkerlandje. Dit is één van de meest teleurstellende winters die ik ooit heb meegemaakt. Het heeft nog steeds niet goed gevroren en ik heb mijn favoriete bontmuts nog niet eens uit de kast hoeven halen. 

Maar één voordeel aan deze warme winter is dat iedereen zich natuurlijk makkelijker kan houden aan zijn nieuwjaarsresoluties. Het is immers buiten niet te koud om lekker een stuk te gaan hardlopen. En soms schijnt het zonnetje zelfs lekker en kan je met je jas open, zonder shawl of handschoenen een eind gaan fietsen. Echt vet hoef je ook niet te eten, aangezien je lichaam geen extra laagje blubber nodig heeft om de vrieskou te weerstaan. Althans dit is mijn naïeve kijk op deze situatie.

Ik weet ook wel dat de minstens de helft van de Nederlanders zijn sportschoollidmaatschapskaart in de hoek van de kamer heeft gesmeten. En waarschijnlijk zitten die nu rokend, drinkend en vretend op de bank te kijken naar de sportende mensen van de Olympische Spelen. Maar vergeet niet dat rond deze tijd het moment is aangekomen om aan je zomerlichaam te gaan werken. Het perfecte Davidslichaam waarmee elke man over de stranden van Ibiza, Salou of de Franse Riviera kan paraderen. Een lichaam met een borstkas van marmer, buikspieren van staal en biceps als kanonskogels.

Om die onderkin, huidflap en bierpens weg te werken moet er maanden hard gewerkt worden. Wat er met gemak aan is gekomen, gaat er met moeite pas weer af. Dit vergt doorzettingsvermogen in lichaam en vooral in geest. Doorzettingsvermogen dat ik niet bezit. Elk jaar bedenk ik dat ik hard zal gaan werken om er tijdens de zomer eruit te zien als een god. Meestal direct na de carnaval ga ik aan het werk om mijn conditie op pijl te krijgen, mijn spieren strakker te maken en mijn reuzelrandje terug te dringen.

Een week lang ben ik aan het zwoegen en zweten om uiteindelijk er achter te komen dat ik veel te hard van stapel loop. Waar ik de eerste week nog vijftig sit-ups per dag deed, zijn het er in week twee nog maar twintig, daarna tien en je ziet al waar dit naartoe gaat. Na een maand zit ik weer voor de televisie met een zak chips in mijn linker hand en een biertje in mijn rechter. Terwijl ik denk:”Ach, ik heb nog maanden de tijd om in vorm te geraken.”

Maanden gaan voorbij, de vakantie wordt geboekt en ik blijf hangen in de routine van bier, televisie en de gedachte dat er nog tijd zat is. Totdat het nog een week voor de vlucht naar de zonnige bestemming is, dan schiet de stress er ineens in. Een week lang ga ik ploeteren om toch nog iets van mijn uitgedijde lichaam te maken, maar het leed is al geleden. Uiteindelijk ga ik op vakantie zonder mijn perfecte zomerlichaam.

Vandaar dat ik dit jaar heb besloten om er niet eens aan te beginnen. Ik ga gewoon lekker voor de televisie zitten en genieten van mijn koude biertje en mijn vette snack. Misschien dat het omgekeerde gaat gebeuren. De eerste week doe ik helemaal niks, de tweede doe ik tien sit-ups en daarna ineens vijftig. Het is natuurlijk een stupide idee, maar misschien is dit de manier waarop ik toch mijn zomerlichaam krijg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s