PestenEen natte vinger in je oor, een stoel wegtrekken, een opmerking diep onder de gordel of een wedgie. Volgens onze Staatssecretaris van Onderwijs en grote kindervriend Sander Dekker moet dit allemaal verleden tijd worden. Samen met kinderombudsman Marc Dullaert bindt hij de strijd aan met pesten in het onderwijs door het wettelijk te willen verbieden. 

Mag ik ten eerste zeggen dat ik dit een heel strak plan vind. Vroeger was het uiterste wat je met pesten kon bereiken dat je een kind aan het huilen kreeg. Het ging van venijnige opmerking tot opwachten na school. Tegenwoordig gaan kinderen heel veel verder. Door de opkomst van de sociale media is het mogelijk om iemand tot diep in de nacht tot op het bot de grond in te boren. Daardoor raken kinderen in een diepe depressie die zelfs tot zelfmoord kan leiden.

Ouders sturen hun zesjarige kind naar een psychiater, omdat het op school geestelijk helemaal verneukt wordt. Ik hoorde een verhaal over een stel ouders wiens kind huilend thuis was gekomen omdat ze geen bodyguard mocht zijn. Een paar meiden hadden een maffia-achtige hiërarchie opgezet. Allemaal onder de neuzen van de ouders en de leraren.

Daar zit mijn probleem met Dekkers en Dullaerts idyllische plan. Volgens hun moeten ouders en leraren beter gaan samenwerken om pesten tegen te gaan. Helaas is de werkdruk van de leerkrachten exponentieel gestegen en de opleiding tot leraar verslechterd in de laatste jaren. Daarbij komt dat de ouders gelijkwaardig moeten zijn en dus allebei een volle baan hebben. Hun kind wordt opgevoed door peuterspeelzaalleidsters, pauzemoeders, opa en oma. Deze vertroetelen de kinderen of hebben totaal geen gezag, waardoor de kinderen opgroeien zonder enige vorm van ethiek of respect voor autoriteit. Helse wezentjes die de hele dag niets anders te doen hebben dan het bloed onder de nagels van de samenleving vandaan te halen.

De oplossing tegen de opkomst van dit satanisch gespuis is zeker geen nieuwe wet, maar juist wat oudere wetten terug draaien. Laat ouders en leraren het kind weer een corrigerende tik geven. Laat één van de ouders stoppen met werken. Bij voorkeur diegene met het laagste inkomen. Laat ze weer voor hun kind zorgen met de aandacht die het verdient, in plaats van in het verdomhoekje á la kinderdagverblijf te stoppen. Laat kinderen niet de hele dag achter de computer zitten, maar trap ze het huis uit met een voetbal. Als het dan regent leert hij zelf wel een schuilplaats te maken van afgebroken takken en bladeren. Een kind is zo gebroken en verrot als je het zelf maakt. Zeker als je het verwaarloost en geen aandacht geeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s